Σ΄έχω δεί.
Σε ξέρω.
Εσύ είσαι, που καμαρώνεις για το καινούργιο σου χτένισμα. Για το καινούργιο σου μονόπετρο.
Εσύ είσαι, που περπατάς και κοιτάς γύρω σου με ύφος χιλίων καρδιναλίων στολισμένη σαν φρεγάτα και κοιτάς να δείς άν σε κοιτάνε.
Εσύ, με τα προκλητικά ρούχα και το λάγνο βλέμμα.
Εσύ, που απαξιείς να συναναστραφείς με την "πλέμπα".....
Εσύ, που το μόνο που υπάρχει από σένα είναι το "έξω". Και μέσα, σκουλίκια....
Σ΄έχω δεί.
Σε ξέρω.
Εσύ είσαι, που με το πανάκριβο αυτοκίνητο και την επιστράτευση του σαγηνευτικού σου χαμόγελου κυκλοφορείς κάθε μέρα και με άλλη - για να επιβεβαιώνεις το εγώ σου..
Εσύ, που το πορτοφόλι σου είναι πάντα γεμάτο και η δέσμη των χαρτονομισμάτων ξεχειλίζει.... και το δείχνεις....
Εσύ, που το πουκάμισό σου μόνο κοστίζει όσο ένα μηνιάτικο.
Εσύ, που όσο πιό ψηλή και όμορφη είναι η συνοδός σου, τόσο πιό πολύ "ανεβαίνουν οι μετοχές" σου.
Εσύ, που το μόνο που υπάρχει από σένα είναι το "έξω". Και μέσα, σκουλίκια....
Εσείς, που το πέρασμά σας στη γή μόνο πόνο και δυσοσμία αφήνει....
Ναι, για σένα μιλάω...
Για σένα που θα βρεθείς μιά μέρα στη θέση που τόσο σκληρά περιγράφει το ΠΝΕΥΜΑ...
Υ.Γ. Πνεύμα, σ΄ευχαριστώ που μου επέτρεψες το "λίνκ" και έγινε το σχόλιό μου πόστ...
