Wednesday, February 14, 2007

Δυνατά....

Σαν γυναίκα γεννά
στο χώμα η νύχτα το πρωί
κι όλα βγαίνουν ξανά
και γίνονται ζωή.
Ποιά παλιά κιβωτός
μέσα απ' του χρόνου τις στοές
βγάζει ακόμα στο φως
ζευγάρια αναπνοές.

Δυνατά, δυνατά
γίναν όλα δυνατά τ'αδύνατα
Δυνατά , δυνατά
σ'ένα θέαμα κοινό
Δυνατά, δυνατά
κι όπως πάνε του χορού τα βήματα
με τα χέρια ανοιχτά όλα τα περιφρονώ

Μα σαν γυναίκα γεννά
στο χώμα η νύχτα το πρωί
κι όλα βγαίνουνε ξανά και γίνονται ζωή
Ποιά παλιά κιβωτός
μέσα απ'του χρόνου στοές
βγάζει ακόμα στο φως
ζευγάρια αναπνοές.

Δυαντά, δυνατά
γίναν όλα δυνατά τ'αδύνατα
Κι αναμμένο πετά
σπίρτο η γη στον ουρανό
Δυνατά, δυνατά
κι όπως πάνε του χορού τα βήματα
με τα χέρια ανοιχτά
όλα τα περιφρονώ

Κι όλο κάτι λέω
κάποια αγάπη κλαίω
κι όλο μέσα μου θρηνώ χαλάσματα
Με τα χρόνια μου
στα σεντόνια μου
σαν φαντάσματα.

Δεν υπάρχουν πολλά
που να ελπίζουμε μαζί
κοίτα, κοίτα ψηλά
κι άλλος αιώνας ζει.

Έτσι για να κλείσω τον σημερινό κύκλο με την Ελευθερία.
Και για να πώ στο πνεύμα πως καλά είδε ένα χαμόγελο.

6 comments:

spirit said...

That's my girl!!
That's Smartoula i know.

And alwayw remember..,You are nt alone...

ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ said...

Το ίδιο cd με το χθεσινό;;;

bluesmartoulis said...

Spirit: Yes, that's me....
Le petit prince: Χθές τους έβαλα τους στίχοι. Το πρωί το ένα το βράδυ το άλλο. Ναι, είναι το ίδιο cd.
Σμούτς

κοκκινοσμαρτουλης said...

Ειναι ωραιοτατο ασμα και πολυ ρυθμο.
Το οτι δεν εισαι μονη το ξερεις πιστευω.
Παραδιδω μαθηματα ευχαριστης ωρας

bluesmartoulis said...

Ούτε εσείς είστε μόνοι κοκκινοσμαρτούλη μου. Ούτε σείς. Κι εσείς το ξέρετε.
Να σε πάω κόντρα και στα μαθήματα ευχάριστης ώρας?
Χεχεχεχε

κοκκινοσμαρτουλης said...

Μαλλον πρεπει να πιουμε αυτο τον καφε επιγοντως και θα καταλαβεις πιστευω τι εννοω