Friday, January 19, 2007

Σκόρπιες σκέψεις

Άνοιξα το τσαντάκι μου. Έβγαλα το μέικ-άπ και μ΄ένα σφουγγαράκι το άπλωσα στο πρόσωπό μου. Με απαλές κινήσεις το άπλωσα καλύπτοντας έτσι τις ανύπαρκτες ατέλειες. Περίμενα για λίγο μέχρι να ενσωματωθεί. Μετά, έβγαλα το μολύβι. Απαλά χάιδεψα τα βλέφαρά μου με τη μύτη του. Ήρθε η σειρά της μάσκαρα. Να τονίσω το βλέμμα μου. Το ρούζ και τέλος το κραγιόν.
Κοντοστάθηκα.
Με κοίταξα στον καθρέφτη.
Παρατήρησα κάθε μικρή λεπτομέρεια των καλυμμένων πόρων μου. Παρατήρησα την λεπτή γραμμή πάνω απ΄τα βλέφαρά μου. Τα φρύδια μου. Τα μάγουλά μου, αναψοκοκκινισμένα από το χρώμα του ρούζ.
Χάιδεψα τα μαλλιά μου. Απαλά. Και το χάδι και αυτά.
Κι αναρρωτήθηκα.
Ποιό είδωλο είναι αυτό? Ποιά είναι η όμορφη αυτή γυναίκα που κοιτάζεται στον καθρέφτη και βάζει φτιασίδια?
Με κοίταζα, με κοίταζα, με κοίταζα, ώσπου τα μάτια μου δεν έβλεπαν πιά. Το πρόσωπό μου έγινε κουκίδα σ΄ένα τεράστιο σύμπαν. Τα μάγουλά μου άμμος σε μιά παραλία. Και τα χείλη μου, κεράσια σ΄ένα πανέρι.
Πήρα ένα πανί.
Κι άρχισα απαλά να αφαιρώ τα χρώματα. Τις γραμμές. Την κάλυψη.
Κι έμεινα πάλι εγω μ΄εμένα.
Σ΄έναν μεγάλο, φωτισμένο καθρέφτη...
Άχρωμη, χωρίς ίχνος ψεύτικου πάνω μου.
Και τρόμαξα.....
Έκρυψα τα μάτια μου στα δυό μου χέρια κι έκλαψα .... μέχρι το πρωί.....

5 comments:

αθεόφοβος said...

Διακρίνω λίγο πεσμένη διάθεση,μην το βαζεις κάτω ,ξαναπάρε το μολυβάκι και τα υπόλοιπα και ξαναστήσε την ομορφιά της γυναίκας που από την αρχαιότητα φτιαχνόταν για να γίνει καλύτερη.

Anonymous said...

Πολύ όμορφο κείμενο με πολύ συναίσθημα.

Τα χρώματα σου δεν αφαιρούνται γιατί τα έχεις μέσα σου.

Το προσωπείο σου είναι αυτό που αφαιρείς και αυτο που βγαίνει στο φως μην το φοβάσαι..

Γιατί είναι ένας πραγματικά υπέροχος άνθρωπος.

Είναι εσύ...

Την καλημέρα μου

mjim55 said...

Αν φταίει αυτό που είπα για το άτμητο ζητώ ταπεινά συγγνώμη. Μα σκέψου ότι η ενέργεια δεν έχει τοπικούς ή χρονικούς περιορισμούς. Υπάρχει παντού και πάντα. Απλά οι μορφές τις αλλάζουν και γίνονται πιο ευχάριστες ή πιο δυσάρεστες ανάλογα με το αν είναι θετικά ή αρνητικά φορτισμένη. Να είσαι πάντα φορτισμένη θετικά. Και για σένα και για τους γύρω σου.

Anonymous said...

Τι λες σμαρτούλα μας???

Η ομορφιά μιας γιναίκας κρύβεται πίσω απο μεικ απ και τα φτιασιδοματα... δεν μου αρέσει το μακιγιάζ, ούτε να βάφω τα μαλλιά μου κάθε δίμηνο, προτιμώ το φυσικό μου, το χρησιμοποιώ όμως δε λέω σε μια συνέντευξη σε μια έξοδο αλλά δεν αισθάνομαι και τόσο άνετα...

Τι δηλαδή και αν δουν τους μαύρους κύκλους μου ή καμιά άσπρη τρίχα απ'τα μαλλιά μου?

Αυτές είμαστε και σε όποιον αρέσουμε!!!

bluesmartoulis said...

Αθεόφοβε: Αυτό έκανα. Ακολούθησα την συμβουλή σου κι ανέβηκε η διάθεση.
Πνεύμα: Καλημέρα μικρό μου. Πάντα με τα καλά σου λόγια
mjim: Σε χάνω τελευταία. Μήπως το κομεντάκι πήγαινε για άλλο πόστ? Ή είμαι σε άλλη διάσταση εγώ? Σμούτς
Fibaki: Δεν θα διαφωνήσω καθόλου με το "σ΄όποιον αρέσουμε". Και πρώτα απ΄όλα πρέπει ν΄αρέσουμε σ΄εμάς. Σωστά?